شايد در بادي امر تصويب يا عدم تصويب اين طرح چندان جلب توجه نكند‌، اما اگر به نتايج فرهنگي كه اين طرح مي تواند در شهر ايجاد كند،‌عطف توجه كنيم آنگاه مي توانيم بگوييم كه اين طرح از جهاتي مهمترين طرح فرهنگي است كه تا كنون در حوزه كتاب و نشر و حتي در كل حوزه فرهنگ به تصويب مي رسد.

برابر اين طرح هزينه تاسيس كتابفروشي ها در شهر تهران بر اساس كاربري فرهنگي محاسبه مي شود و همين رويكرد سبب مي شود كه افراد علاقه مند به اين كار با گذراندن مراحل دريافت پروانه كسب و افزودن بر اگاهي هاي خود از اين پيشه با اندك هزينه اي به تاسيس كتابفروشي در منطقه خود اقدام كنند. و اين يعني گسترش فرهنگ با مشاركت بخش خصوصي و خود مردم.

نگاهي كلي به اين طرح كه بيش از 500 ساعت كار كارشناسانه روي آن از سوي يكي از باسابقه ترين نهادهاي عرصه فرهنگ( اتحاديه ناشران و كتابفروشان تهران با سابقه 50 ساله)صورت گرفته، نشان مي دهدكه اين طرح در بستر خود

عام، شفاف، پايدار، علنی، ضدرانت، ملی وغيربخشی، قانونی و غيربخشنامه­ای، کارشناسی شده، هم­راستا با سياست کاهش تصدی­گری دولت و در جهت تبديل تدريجی اقتصاد دولتی به اقتصاد غيردولتی و آزاد و منطبق است با روح كار شوراي شهر كه حمايت از نهادهاي صنفي است.

 در سه سال اخير به دليل زيان ده بودن كار كتابفروشي و افزايش قيمت مسكن در تهران، بيش از 50 كتابفروشي تغيير شغل داده اند و همين امر اين نگراني را ايجاد كرده است كه اگر سياستهای حمايتی تازه‌ای طراحی و اجرا نشود  تا ضمن ايجاد انگيزه اقتصادی برای حفظ فعالان کنونی اين بخش، راه برای ورود سرمايه‌های جديد به صنعت نشر هموار شود، ديگر كتابفروشي هاي شهر( به خصوص در بخش خصوصي) تغيير كاربري دهند و به سراغ پيشه هاي ديگر روي بياورند.

در حالي كه به نظر مي رسد با  تصويب اين طرح هزينه تأسيس کتابفروشي‌های جديد و مؤسسات پخش و دفاتر ناشران، کاهش قابل توجهی پيدا می‌کند و علاوه بر تأمين امنيت شغلی فعالان کنونی اين سه بخش، ورود سرمايه‌های تازه به اين صنعت در تهران الگويي مي شود براي ساير  شهرداري ها و شوراهاي ساير شهرها تا با تصويب اين طرح به بستر سازي براي حمايت هاي بدون رانت از بخش كتاب و نشر و فرهنگ مدد رسانند.

توضیح:این یادداشت در صفحه شهری روزنامه همشهری منتشر شده است.